بنام پروردگار دلهای پریشان ...

آغاز شد دفتری نو ...

درروزگارانی که قلبمان آزرده بود از گزند زمانه و آدمیانش ...

لکن حضوری .. منور کرد قلبمان را ...

وگویا آب حیات بخشید وجودمان را ...

.

.

.

حال اینکه از فراق، مَهموم گشتیم ...